صفحه اصلی نقشه راه رویدادها تالار گفتگو نقشه سایت درباره ما گزارش ها English
     
 
  آمادگي براي پاسخ به چالش‌هاي فناوري ارتباطات خودرويي

 

levitra helyett

levitra generikus

انتظار مي‌رود در سال 2013 پيرامون موضوع اجباري‌سازي استفاده از سامانه ارتباطات هوشمند خودرويي در آمريکا تصميم گيري شود، يعني هنگامي كه براي جنبه هاي چالشي آن مانند حفظ حريم خصوصي افراد احتمالا راه حل هاي مناسبي پيدا شده است. آقاي پيت گولدين[1] در مطلب منتشره اخير خود به بيان اين چالش ها و وضعيت آمادگي براي پاسخ به آنها پرداخته است.

برخي فناوري‌هاي نوين قدرتي به ما مي‌دهند كه با آن مي‌توانيم روش زندگي بشر را دگرگون كنيم.

فناوري ارتباطات خودرويي مي‌تواند از چنين قدرتي در تغيير عرصه بازي برخوردار باشد. اگر اين فناوري توسط قانون اجباري شود، بسرعت به وضعيت متداول حمل و نقل در سراسر ايالات متحده تبديل خواهد شد و چنين تغيير ناگهاني ممكن است باعث برخي مقاومت‌هاي عمومي در برابر فناوري شود.

در حال حاضر وزارت حمل و نقل آمريكا (USDOT) و پژوهشگاه حمل و نقل دانشگاه ميشيگان (UMTRI) در حال همكاري در اجراي برنامه آزمايش ايمني در فناوري ارتباطات خودرويي هستند كه ارتباطات خودرو-خودرو و خودرو- زيرساخت و موضوعات سياسي مربوطه را در بستري واقعي به آزمون مي‌گذارد.

هم اينک حدود 2500 خودروي مجهز به فناوري ارتباطات خودرويي در خيابان هاي شهر Ann Arbor ميشيگان در حال تردد هستند كه بخشي از برنامه‌ آزمايشي مزبور را تشكيل مي دهد. اداره ايمني ترافيك بزرگراه‌هاي ملي (NHTSA) اعلام كرده است كه در سال 2013 در مورد نحوه پيشبرد فناوري ارتباطات خودرويي تصميم خواهد گفت. در آن هنگام محتمل است كه موضوعات سياسي مربوطه در صدر توجه قرار گيرند.

موضوعات مربوط به حفظ حريم خصوصي

در رابطه با فناوري ارتباطات خودرويي موضوعي كه بيشترين توجه را بخود جلب كرده، حفظ حريم خصوصي است. افكار عمومي در آمريكا بطور كلي با رديابي افراد‌ مخالف است. اين مفهوم كه بزودي هر خودرويي داراي يك وسيله ارتباطي V2V/V2I مي گردد، ممكن است توسط بسياري از آمريكايي‌ها اين طور سوء تعبير شود كه هر حركت آنها قابل رديابي خواهد بود.

استيو كوك مهندس تعمير و نگهداري و عمليات دپارتمان حمل و نقل ميشيگان چنين مي‌گويد كه"وقتي درباره حريم خصوصي صحبت مي‌كنيد وارد حوزه بسيار حساسي شده‌‌ايد، ليكن ما بايد به اين مشكل غلبه كنيم." اسكات بلچر مسئله را بدين صورت روشن‌تر مي‌كند: "حريم خصوصي موضوعي مهم است اما قابل مديريت مي باشد. اگر به اطلاعاتي كه توسط كارت اعتباري، گوشي هوشمند يا گيرنده GPS شما ارسال مي‌شود دقت كنيد، متوجه خواهيد شد كه همين اكنون شما اطلاعاتي درباره هويت و موجوديت خود در اختيار ديگران قرار داده‌ايد".

جان مدوكس، مدير راهبردهاي برنامه مشاركتي UMTRI مي‌گويد: "اين تصور وجود دارد كه يك فرد توسط كسي كه همه داده‌هاي حساس او را در اختيار دارد مي‌تواند رديابي شود. اين يك پارادكس جالب است زيرا قابليت رديابي مكان هم اكنون نيز از طريق ارتباطات گوشي تلفن همراه امكان‌پذير است و داده‌هاي خودروهاي مرتبط تغييري در اين امر ايجاد نمي‌كند."

با اين وجود، حفظ حريم خصوصي در سراسر برنامه ارتباطات خودرويي همواره به عنوان يكي از جنبه‌هاي مهم مورد توجه و انديشه بوده است. جان مدوكس با اظهار اين مطلب مي‌افزايد: "سامانه ارتباطات خودرويي آن طور كه توسط USDOT تصوير شده است، با هدف حفاظت حداكثر از حريم خصوصي تنظيم شده است." بر طبق نظر اين كارشناس، اكثر داده‌هاي ارسال شده از يك خودرو كاملا ناشناس هستند و معماري تحت آزمايش در دولت آمريكا طوري طراحي شده است كه حفاظت كافي از حريم خصوصي افراد به عمل آيد.

تعمق در موضوع ارسال داده

خودروهاي بكار گرفته شده در پروژه Ann Arbor حجم عظيمي از داده‌ها را مبادله مي‌‌كنند. چه حجمي از اين داد‌ه‌ها شخصي است؟ مدوكس در رابطه با اين پرسش مي‌گويد كه از طريق فرستنده‌-گيرنده‌هاي درون خودرو نمي‌توان هيچ داده شناسه‌اي در مورد راننده، خودرو يا مالك آن ارسال كرد. پيام ايمني اوليه كه 10 بار در ثانيه ارسال مي‌شود تماما درباره سرعت و جهت خودرو و مسير آن در طي 500 هزارم ثانيه گذشته است. اين پيام شماره پلاك خودرو، نام مالك آن يا هرگونه اطلاعاتي از اين دست را ارسال نمي‌كند. سامانه نيازي به داشتن اين اطلاعات ندارد. او هم‌چنين خاطرنشان مي‌سازد كه فراتر از مسير حركت كنوني خودرو، سامانه داده‌اي در مورد مبدا يا مقصد حركت خودروهاي مجزا گردآوري نخواهد كرد.

تكه گم شده اين پازل يك فناوري شناسايي است كه پيش از بكارگيري فناوري ارتباطات خودرويي در ابعاد واقعي مورد نياز خواهد بود. با اين وجود، اين فناوري كه هنوز تحقق نيافته است مي‌تواند ميزان قابليت اعتماد يك گره ارسال كننده اطلاعات در محيط حمل و نقل را معين كند. براي مثال يك گره ارتباطي كه بد عمل كرده و سرعت يك خودرو را 1600 كيلومتر بر ساعت گزارش مي‌كند بايد بسرعت شناسايي شود تا ساير رانندگان تصميم‌گيري خود را بر اساس اين اطلاعات غلط قرار ندهند.

به گفته جان مدوكس اين فناوري كه براي شناسايي يك گره منفرد طراحي شده است، اطلاعاتي در مورد مكان آن فراهم نمي‌كند. در نتيجه كنار هم قرار دادن اين دو تكه‌ مجزاي اطلاعات به منظور رديابي افراد با استفاده از داده‌هاي خروجي سامانه ارتباطات خودرويي بسيار دشوار خواهد بود.

آگاهي عمومي

در نهايت مي‌توان از آموزش عمومي براي مطلع ساختن مردم درباره اهداف فناوري ارتباطات خودرويي و فوايد عظيم آن استفاده كرد. همان‌گونه كه جان مدوكس مي‌گويد، با نزديك شدن به زمان استقرار اين فناوري لازم است درباره آموزش عمومي انديشه كرد تا باورهاي غلط در ذهن مردم ايجاد نشود و اين طور تصور نكنند كه اين فناوري روشي براي رديابي اعمال روزانه آنهاست. او توصيه مي‌كند كه تمامي افراد درگير در صنعت ارتباطات خودرويي بايد مراقب اظهارات خود باشند تا تصور نادرستي درباره به خطر افتادن حريم خصوصي افراد به وجود نيايد. در اين رابطه نبايد اين تصورات را ناديده گرفت بلكه بايد به آنها پاسخ داد.

به عقيده بلچر مسئله حفظ حريم خصوصي در نسل جديد كاربران از اهميت كمتري برخوردار است، همانطور كه استفاده از رسانه‌هاي اجتماعي و گوشي هاي همراه از اهميت حريم خصوصي در پيش چشم كودكان و افراد جوان كاسته است. با در نظر داشتن اين واقعيت، محتمل است كه ساير موضوعات حساس در عرصه مناقشات سياسي يا افكار عمومي بر مسئله حريم خصوصي سايه ‌افكند.

مدوكس توضيح مي‌دهد كه هم اكنون مسئله حريم خصوصي از بيشترين توجه برخوردار شده است. اما به نظر وي موضوعات مهم‌تري نيز وجود دارند. يكي از آنها كه با مسئله حريم خصوصي نيز مرتبط است مالكيت داده‌ها مي‌باشد. براي ايجاد درك روشني از نحوه مالكيت داده‌هاي حاصل از تعاملات خودرويي تلاش زيادي شده است.

مدوكس اين پرسش را مطرح مي‌كند كه مالكيت داده‌هاي گردآوري شده در فناوري ارتباط خودرويي با كيست؟ با مالك خودرو، راننده، سازنده خودرو و يا وسايل ارتباطي، سازمان گردآوري كننده داده‌ها و يا موسسات دولتي؟ با نزديك شدن به زمان استقرار سامانه‌هاي ارتباط خودرويي بايد پاسخ روشني براي اين پرسش يافت.

مسئول كيست؟

يكي از موضوعات اصلي كه بايد براي پرهيز از ايجاد وقفه در استقرار فناوري ITS بدان پاسخ داده شود، عبارت از مسئوليت است. در ايالات متحده نظام مسئوليت تمايل به بازداري از ارائه نوآوري‌ها به ناوگان خودرويي دارد. فناوري ارتباطات خودرويي فوايد بزرگي براي جامعه فراهم مي‌‌كند و نبايد موضوعات مربوط به نظام مسئوليت مانع پياده‌سازي اين فناوري شود.

موضوع مسئوليت بسيار مهم است. اگر خودرويي پيامي نادرست از يك خودروي ديگر يا زيرساخت دريافت كند و راننده بر اساس اين اطلاعات غلط عمل كند،‌ چه كسي مسئول نتايج ناگوار آن خواهد بود؟ مدوكس لزوم بازنگري نظام مسئوليت را بر مي‌شمرد و پيشنهاد مي‌كند كه اگر نظام جاري مانع بكارگيري فناوري‌هاي ITS است بايد به نظام‌هاي جايگزين همچون مسئوليت‌پذيري مشترك فكر كرد.

ظهور ماشين‌ها

برخي از کارشناسان، خودروهاي بدون راننده را گام بعدي در مسير تحول فناوري ارتباطات خودرويي مي‌دانند. اين موضوع مي‌تواند بسرعت به يك موضوع سياسي داغ تبديل شود و با اين تصور كه اين فناوري كنترل خودرو را از دست راننده خارج مي‌كند، دافعه اي در مسير فناوري ايجاد كند.

بلچر خاطرنشان مي‌سازد كه موضوع عدم تمايل افراد به تحويل كنترل خودروي خود به يك سامانه امر مهمي است. در ايالات متحده نمي‌توان تصور كرد افراد مجبور به تحويل كنترل خود بر روي خودرو به يك رايانه شوند و با در نظر گرفتن فرهنگ مسئوليت در اين كشور، اين امر به اين زودي‌ها اتفاق نخواهد افتاد.

مدوكس حتي حركت برنامه ارتباط خودرويي در اين مسير را نامحتمل مي‌بيند. او اطمينان دارد كه در آينده مشهود، برنامه بر مسير ارائه اطلاعات به راننده و نه گرفتن كنترل خودرو از دستان او به پيش خواهد رفت.

با اين وجود در كل موانع بازدارنده‌اي بر عليه فناوري ارتباطات خودرويي وجود دارد كه مي‌تواند آن را به منازعه افراد با ماشين‌ها تبديل كند. برخي رانندگان به فناوري اعتماد ندارند و ترجيح مي‌دهند به مهارت‌ها و چشمان خود وابسته باشند.

مدوكس به اين شبهه اين طور پاسخ مي‌دهد: هركسي خود را راننده خوبي مي‌انگارد. با اين وجود 93 درصد تصادفات مرگبار در جاده‌هاي ايالات متحده بر اثر اشتباه راننده رخ مي‌دهد. بنابراين هيچ‌كس كامل نيست. به عقيده من در برخي حالات يك ماشين اطلاعات بهتري نسبت به يك راننده فراهم مي‌كند. راننده نمي‌تواند سه خودرو جلوتر را ببيند ولي فناوري مي‌تواند. در پايان بايد گفت كه همچنان شما به عنوان راننده مسئول اخذ تصميم مناسب هستيد. شما مي‌توانيد از پذيرفتن اطلاعات سرباز زنيد. اين حق انتخاب شما و در پايان نيز مسئوليت آن بر عهده شماست.

به عقيده مدوكس در برابر هر فناوري جديدي در ابتدا مقداري مقاومت و عدم تمايل وجود دارد. اما زماني كه فوايد فناوري ارتباطات خودرويي مانند پيشگيري از تصادفات و نجات جان هزاران نفر براي عموم مردم مسجل شد، شروع به پذيرش آن خواهند كرد.

مدوكس اظهارات خود را چنين به پايان مي برد: شما مي‌توانيد درباره اين فناوري با مردم صحبت كنيد. شما مي‌توانيد آن را بصورت يك نمودار شرح دهيد. اما تنها وقتي افراد پشت رل نشسته و پيام‌هاي هشدار در مورد موقعيت‌هاي خطرناك دريافت كنند، آن زمان است كه ارزش واقعي اين فناوري برايشان مسجل مي‌شود. به محض مشاهده اين فوايد، پذيرش فناوري سرعت مي‌گيرد. بايد مردم را درباره اين فناوري آگاه كرد و پروژه‌هايي مانند آزمون ايمني Ann Arbor را تداوم بخشيد و نشان داد كه اين فناوري واقعا كار مي‌كند. زيرا بهترين راه ترويج آگاهي عمومي اين است كه اين فناوري بر روي سه هزار خودروي مجهز بر روي خيابان‌ها آزمايش شود و عملي بودن آن را عموم مردم با چشمان خود ببينند.



[1]  آقاي Pete Goldin روزنامه نگار و خبرنگاري آزاد است که در حوزه حمل و نقل و فناوري در نشريات ITS مطلب مي نويسد و با بخش اخبار روزانه کنگره هاي جهاني ITS همکاري مي کند

 

December 2012

لینک ها
 




آخرین تاریخ بروزرسانی ۱۳۹۷/۵/۲
كليه حقوق اين سايت متعلق به پروژه سامانه ارتباطات هوشمند خودرویی است